Pięść

Środa 23 tygodnia zwykłego

Ponoć nasze serce jest wielkości naszej zaciśniętej pięści. Ten obraz doskonale opisuje nie tylko wielkość naszego serca, ale także pokazuje jak duchowo nasze serce funkcjonuje. Już tłumaczę o co mi chodzi…

Gdy zaciskamy naszą dłoń w pięść, to nie za wiele możemy w tej pięści zmieścić. No może jeden cukierek. Nic więcej. Ale wystarczy, że otworzymy tę dłoń, rozluźnimy uścisk, zaryzykujemy utratę owego „cukierka”, a okazuje się, że możemy przyjąć o wiele, wiele więcej.

Być może moje serce jest właśnie takie. Zaciśnięte na jakiejś rzeczywistości: na dobrach materialnych, na władzy nad innymi, na pozorach o sobie i swojej wszechwiedzy… kurczowo trzymam się tych spraw, a Jezus mówi dziś bardzo prosto: puść to! Bo ja chcę Ci dać o wiele, wiele więcej. Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże. Szczęśliwi jesteście, gdy umiecie wypuścić jedną czy drugą rzecz ze swoich serc, wtedy bowiem mogę dać Wam o wiele, wiele więcej.


Drukuj   E-mail